ရတနာ၀ါသ ဘုရားေက်ာင္း 華緬 三寶寺

Chong Li, Taiwan R.O.C

ဖုန္းဆက္ပါ၊ အိမ္ျပန္ပါ 一輩子的電話和關愛

ဖုန္းဆက္ပါ၊ အိမ္ျပန္ပါ  一輩子的電話和關愛


"ေမေမ.. သား သံုးဖို႔ ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ဘူး။ ပိုက္ဆံလဲႊေပးပါဦး"

"ဘယ္ေလာက္ယူမလဲ သား?"

"ႏွစ္သိန္းေလာက္ေပါ့ ေမေမရယ္"

"လိုရမယ္ရ သံုးသိန္းလဲႊေပးလိုက္ပါ့မယ္။ က်န္းမာေရးလည္း ဂရုစိုက္ဦး သား"

"ဒါဆို သား ေက်ာင္းသြားေတာ့မယ္ေနာ္ ေဖေဖနဲ႔ေမေမ။ ပိုက္ဆံလဲႊဖို႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္"

ေနာက္တစ္ရက္ ေငြငါးသိန္းေရာက္လာခဲ့တယ္။


ပထမႏွစ္ း


"ေမေမ.. သား အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္"

"ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမလဲ သား?"


"ေငြလိုျပန္ၿပီလား သား? ေဖေဖ လဲြလာေပးရမလား?"


"မဟုတ္ဘူး ေဖေဖ။ အိမ္ပဲျပန္ခ်င္တာပါ။"


"အင္း.. ဒါဆိုလည္း ေက်ာင္းပိတ္တာနဲ႔ ျပန္ခဲ့ေတာ့သား။ ကားလက္မွတ္ေတြ ႀကိဳျဖတ္ထားလိုက္။ က်န္းမာေရးလည္း ဂရုစိုက္ဦးေနာ္"


"ဟုတ္ကဲ့.. ေဖေဖနဲ႔ေမေမ"

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဖုန္းေျပာၿပီးေနာက္ ေမေမငိုတယ္လို႔ ေနာက္မွကၽြန္ေတာ္သိခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ႀကိဳက္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အကၽြမ္းမဝင္တဲ့ဒီၿမိဳ႕မွာ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ေဖေဖသေဘာတူခဲ့တယ္ဆိုၿပီး ေဖေဖကို ေမေမက အျပစ္ဆိုခဲ့တယ္တဲ့။



ဒုတိယႏွစ္၊ တတိယႏွစ္


"သား.. ဖုန္းမဆက္တာၾကာၿပီေနာ္။ အလုပ္မ်ားေနလား?"

"အလုပ္မ်ားတယ္ ေမေမ၊ ဖုန္းဆက္ဖို႔ အခ်ိန္ေတာင္မရဘူး"


"သားေမေမ သားကို လြမ္းေနတယ္ သားေရ။ အိမ္မွာ သူတစ္ေယာက္ထဲ အားရင္ဖုန္းေလးဘာေလး ဆက္ပါဦး"


"ဟုတ္ကဲ့ပါ ေဖေဖ၊ ခုတေလာ အလုပ္မ်ားလို႔ပါ။ အခ်ိန္ရရင္ သားဆက္လိုက္ပါမယ္"


"ဒီေန႔ ဘယ္ႏွနာရီကားလဲ သား! ကားဂိတ္မွာ ေဖေဖလာေစာင့္ေနမယ္"

"မေစာင့္နဲ႔ ေဖေဖ၊ ဒီတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းပိတ္တာ သားအိမ္မျပန္ေတာ့ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္လည္ဖို႔ ခ်ိန္းထားတယ္"


"သားႀကိဳက္တဲ့ အစားအစာေတြနဲ႔ သားေမေမ ေစာင့္ေနတယ္ သား"


"သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ေလွ်ာက္လည္ရတဲ့ အခြင့္အေရးကနည္းတယ္ ေဖေဖရဲ႕"


"သား အိမ္ျပန္ရတဲ့ အခြင့္အေရးကလည္း နည္းတယ္ေလ။ သားနဲ႔ ႏွစ္ဝက္ေနမွတစ္ခါ ေဖေဖတို႔ဆံုၾကရတယ္"


အဲဒီေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေလွ်ာက္လည္ၿပီး အိမ္ျပန္ခ်ိန္ညနက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ဟင္းေတြ အရာမယြင္းခဲ့ဘူး။ သားမရွိေတာ့ ထမင္းစားရတာ မၿမိန္လိုက္တာတဲ့ ေမေမကေျပာတယ္။


အလုပ္သင္


"ေမေမ... အလုပ္သင္က ပင္ပန္းလိုက္တာ သားအိမ္ျပန္မယ္"

"ျပန္ခဲ့သား.. သားကို ေမေမတို႔ ေကၽြးထားႏိုင္ပါတယ္"


"ျပန္ခဲ့သား.... ေဖေဖအလုပ္လုပ္ႏိုင္ေသးတယ္။ သားကို ေကၽြးထားႏိုင္ပါတယ္"


ေဖေဖ၊ ေမေမတို႔ရဲ႕ စကားက အိမ္ျပန္ခ်င္သူကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္ခ်က္ခ်င္းျပန္ေစခဲ့တယ္။


အလုပ္သင္ ဒုတိယႏွစ္


"အလုပ္မ်ားေနလားသား! ထမင္းေတြ ပံုမွန္စားရဲ႕လား?"

"အလုပ္မ်ားတယ္ ေမေမ၊ ျဖစ္သလိုပဲ ေခါက္ဆဲြျပဳတ္ပဲစားတယ္"

"ေခါက္ဆဲြျပဳတ္ပဲ စားလို႔ရမလား သား? အဟာရလည္း လိုေသးတယ္။ ဆိုင္ဟင္းေတြ မွာစားေလ"


"ဟုတ္ကဲ့ပါ.. ေမေမ"


အားလပ္ရက္ အိမ္ျပန္ျဖစ္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕ေျမကြက္လပ္မွာ ငါးေျခာက္၊ ဝက္အူေခ်ာင္းစတဲ့ အေျခာက္စာေတြ အမ်ားႀကီးလွန္းထားတာ ေတြ႔လိုက္တယ္။ "ဒါေတြက အလုပ္မရႈပ္ဘူး။ ဆီထည့္ေၾကာ္စားရံုပဲ"တဲ့ ေမေမကေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေတာ့ ေမေမကိုယ္တိုင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေၾကာ္ထားတဲ့ အစားအစာေတြကိုလည္း ပုလင္းလိုက္ ထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္။


ယခုလက္ရွိ း


"ေမေမ... သားအေျခတက်ျဖစ္တာနဲ႔ ေမေမကို သားေခၚလိုက္မယ္။ အခု သားပိုက္ဆံစုေနတယ္ ေမေမ"

"အဲဒီႏိုင္ငံမွာ ပစၥည္းေတြေစ်းကႀကီးနဲ႔ သားပဲ ေခၽြတာသံုးပါ"


"သား ပိုက္ဆံရွိပါတယ္ ေမေမ၊ ေမေမလာရင္ တည္းဖို႔ေနရာလည္း ရွိပါတယ္"


"သားေဖေဖကို ေမေမေစာင့္ေရွာက္ရဦးမယ္ သားရယ္"


ေဖေဖက ေမေမကို မခဲြႏိုင္သူမွန္း ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ ေမေမ့မွာ အၿမဲစိုးရိမ္ပူပန္ေနရမယ့္ကံ ပါခဲ့ပံုရတယ္။ သူတို႔ဆီ ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းဆက္တိုင္း ေျပာျဖစ္တဲ့စကားေတြက ဒီသံုးေလးခြန္းပဲရွိတယ္။ ဒီစကားပဲၾကားေနရလို႔ ေမေမစိတ္ရႈပ္ေနေလာက္ၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။

အလုပ္မ်ားလို႔ သူတို႔ဆီဖုန္း
သံုးေလးရက္ေလာက္ မဆက္ျဖစ္ခဲ့အခါ ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနေကာင္းလား? ထမင္းဝ,ဝစားရဲ႕လား? အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီလား?လို႔ ေမးတတ္တယ္။ တစ္ေန႔တစ္ခါ ဖုန္းေျပာေနလို႔ ေမေမ့မွာလည္း ေျပာစရာမ်ားမ်ားစားစား ရွိမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေမေမ့မွာ ေျပာစရာစကားေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အိမ္ျပန္တိုင္း စားပဲြဝိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ဟင္းေတြရွိတယ္။

ေဖေဖ၊ ေမေမတို႔နဲ႔ဖုန္းေျပာတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနေကာင္းလား? ထမင္းဝ,ဝစားရဲ႕လား? အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီလား? လို႔ အၿမဲေမးတတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူတို႔ကို အၿမဲမေမးခဲ့ဖူးသလို ေမးဖို႔လည္း ေမ့ေနတတ္တယ္။

အရင္တုန္းကေတာ့ သူတုိ႔ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေကာင္းကင္ႀကီးပါ။ သူတို႔က"တစ္"ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္က"ႏွစ္"လို႔ မဆန္႔က်င္ရဲခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခုခ်ိိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘာေျပာေျပာ သူတို႔နားေထာင္ေတာ့တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေျပာသမွ် အမွန္ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ဟာ တစ္ေန႔တျခား အိုမင္းလာၿပီ။ အားကိုးမွီခိုဖို႔ စရွာၿပီ။ သူတို႔တစ္သက္မွာ ပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ္ပဲရွိေတာ့တယ္။

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္။

"တစ္ႏွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္၅ေခါက္ျပန္တယ္ထား၊ မိဘေတြ အသက္(၁ဝဝ)ထိ ေနႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာင္ သူတို႔ကို အႀကိမ္(၂ဝဝ)ေလာက္ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့မယ္"တဲ့။ မိဘနဲ႔ေတြ႔ဆံုရခ်ိန္က တျဖည္းျဖည္း နည္းနည္းသြားပါၿပီ။

တစ္ႏွစ္ကို ၆-၇ႀကိမ္ျပန္ခဲ့တယ္ထားဦး။ ျပန္တိုင္းလည္း အလ်င္စလိုသြား အလ်င္စလိုျပန္နဲ႔ သူတို႔နဲ႔ စကားေကာင္းေကာင္း ေျပာခဲ့ရတာနည္းတယ္။ "အခုပဲ အိမ္ျပန္ေရာက္တယ္၊ အခုပဲ သြားေတာ့မလား? အိမ္ကို တည္းခိုခန္းမ်ား မွတ္ေနသလား"လို႔ ေမေမက မေက်မခ်မ္းရြတ္ပါတယ္။ ဒီလိုစကားၾကားတိုင္း ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္လည္မိတယ္။ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္ကို သူတို႔နဲ႔အတူ အိမ္မွာၾကာၾကာေနေစခ်င္ၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ဒီလိုေတာင္းဆိုမႈနည္းနည္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္ မျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ခဲ့ၾကဘူး။

မိဘေတြ သက္ရွိထင္ရွားရွိေနေသးတယ္ဆိုရင္ အိမ္ကို မၾကာခဏဖုန္းဆက္ပါ။ သူတို႔အတြက္ အခ်ိန္မိနစ္ပိုင္းေလးေပးရတာ မခက္ခဲပါဘူး။ ခ်စ္သူအတြက္ အခ်ိန္တစ္နာရီေပးႏိုင္ရင္ မိဘအတြက္လည္း အခ်ိန္၅မိနစ္ ေပးႏိုင္ရပါမယ္။ ေျပာစရာစကားမရွိလည္း ဒီေန႔ ဘာစားသလဲ? ဒီေန႔ဘာေတြ အလုပ္မ်ားသလဲ?လို႔ အရင္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သူတို႔ေမးခဲ့တာေတြ ျပန္ေမးပါ။ ထပ္ထပ္ေမးခံရလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔စိတ္ရႈပ္ခဲ့သလို သူတို႔ရႈပ္လိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဘဝအတြက္၊ ေရွ႕ေရးအတြက္ဆိုတာေတြက သူတို႔ကို လ်စ္လ်ဴရွဴေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္းျဖစ္တယ္။ သူတို႔အေပၚ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တင္က်န္ေနတဲ့အေၾကြးေတြ အမ်ားႀကီး... ဒါေတြကို ဒီေနရာမွာ ေတာင္းပန္လိုက္ခ်င္ပါတယ္.. "ခြင့္လြတ္ပါ ေဖေဖနဲ႔ေမေမရယ္" လို႔...

မိဘေမတၱာက တစ္ကိုယ္ေကာင္းမဆန္ဘူး။ တုန္႔ျပန္မႈ မလိုလားဘူး။ သားသမီးေတြ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာေအာင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ရတာ မလြယ္ကူဘူး။ သူတို႔လုပ္သမွ် အရာအားလံုးဟာ သားသမီးေတြအတြက္ပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ရရင္ ဖုန္းဆက္ပါ၊ အိမ္ျပန္ပါလို႔ မိဘေတြကိုယ္စား ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။


http://www.duwenzhang.com/wenzhang/qinqingwenzhang/ganwuqinqing/201...

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။



一輩子的電話和關愛


我:媽,沒錢了,打點錢吧。
一輩子的電話和關愛  媽:多少?
  我:200
爸:給300吧,錢多放點,當心身體。
我:那我上課了,早點給我打錢。
  第二天,賬上多了500塊。

 
  大一:


  我:媽,我想家了。
  媽:啥時候回來?
  爸:缺錢了吧,爸給你打。
  我:沒,不習慣,就是想家了。
爸媽:恩,放假早點回來,早點買票,當心身體。

爸後來告訴我,打完電話,媽哭了,非怪我爸,當年任由我自己選了這個不熟悉的城市。

 
  大二大三


媽:你很久沒打電話了,忙什麼呢?
  我:事情多啊,沒時間哎。
爸:你媽想你了,她一個人在家,沒事多打打電話。
我:知道了,最近忙呢,有時間再打。
爸:什麼時候的車,回頭來接你。
我:不用了,今天留在縣城了,在同學家吃飯。
媽:我做了一桌子的菜呢,咋又不回來了。
  我:難得回家和同學聚聚嘛。
媽:你也難得回家,我們半年才看到你一次啊。

終於到家了,吃飯時間已經過了,餓得很,冰箱裡滿滿的菜,幾乎都沒動過,老媽說,你不在,你爸喝酒都沒有心思。

 
  實習:


我:媽,實習太苦了,我要回家。
  媽:回家,歇著,養得起。
爸:回家,你爸還能幹活呢,連你都養不起,我白混了。

他們的話,讓我很沒志氣的跑回家躲了很多天。

 
  實習到東北:


媽:最近還忙啊,吃飯了沒有啊。
  我:很忙呢,隨便吃了點面。
媽:不能光吃麵,要有營養的,哪怕到外麵點個菜吃。
  我:恩,知道了。

過年回家,院子裡曬了N多乾貨,香腸,家裡N多醃製的魚肉。老媽說,這些不煩神,直接就可以燒了吃了,比吃麵條好多了。她冬天手都是開裂的,那些醃肉,都是用鹽細細碼好的。

 
  現在:


我:媽,等我穩定了你出來玩吧,我現在有錢了。
媽:你能有幾個錢,外面花費那麼貴,省著點。
我:我真有錢了,你來也有地方住。
  媽:我還得照顧你爸呢。

老爸是離不開老媽的,我知道,老媽永遠是個操勞的命。
每天一個電話,就那麼幾句話,以至於我覺得老媽都煩了。前天太忙幾天沒給家裡電話,昨天打回去,剛響,老媽就接了,問凍著沒,問吃飽沒,問累著沒?我以為每天都有電話,沒有那麼多話說的,其實她一直在等我的電話。每次回家,桌上總有那麼些個你喜歡的菜。

 
每次聊天,他們總是會問問,吃飽沒,穿暖沒,累著沒,而我們很少或者根本沒有問過。

 
他們曾今是天,說一不二,你從不能違抗。可是現在,他們都聽你的了,你說什麼都是對的了。因為他們老了,他們開始尋求依靠了,而他們這輩子,擁有的只有我們。

 
多打打電話吧,三分鐘的時間真的沒有那麼難擠出來。可以和愛人一天一個小時,也請給他們三分鐘的時間吧。問問今天忙些啥,問問今天吃寫啥,就像當年他們問我們的一樣,他們不會像我們那樣,覺得煩了。

 
記得有一次跟朋友聊天,朋友說:“就按我一年回家5次算,保佑咱爸媽能活到100歲也就還能見他們200多次,真少!”我努力地連搬指頭帶思考地想了想,確實!

 
我和哥哥也是離家的小孩,每年回家6~7次,每次回家都是匆匆的來匆匆的去,爸媽也埋怨過『才剛回來就要走,好像把家里當旅館一樣』,每次聽到這句話,淚就在眼眶裡打轉,覺得爸媽只是想我們留在家裡多些時間,這麼小小的要求我們都做不到就覺得很抱歉,可是無奈我們還是要為了生活打拼~所以真的欠老爸老媽很多很多……在這裡跟他們說聲抱歉!

風雨無阻是父母的愛,難以報答是父母的情!

 
父母的愛是無私的,是不求回報的,我們做兒女的就要常回家看看,父母把我們養這麼這麼大不容易,我們有時間要常回家看看,等我們以後有孩子,也會體會到父母的心酸,一切都是為了孩子,在這也祝愿,所有的父母身體健康,幸福永遠。


အေမမ်ားေန႔တြင္ အေမမ်ားကို ဦးညႊတ္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။

Views: 33

Tags: အမွတ္တရ, အေမမ်ားေန႔

Comment

You need to be a member of ရတနာ၀ါသ ဘုရားေက်ာင္း 華緬 三寶寺 to add comments!

Join ရတနာ၀ါသ ဘုရားေက်ာင္း 華緬 三寶寺

ဆင္ျခင္ဖြယ္ လိုက္နာဖြယ္ရာ ၾသ၀ါဒ စကားမ်ား

ေျပာမွ သိ၊ ထိမွ နာ၊ သာမွ ေန၊    ေသမွ ခင္၊ လူတြင္ မက်င့္ရာ။ 

သူေတာ္ဆည္းကပ္၊ ျမတ္တရားနာ၊

ေလ်ာ္စြာအက်င့္၊ မဂ္ဖိုလ္ခြင့္၊ ရလင့္ဧကန္သာ။
(မုိးကုတ္ ဆရာေတာ္)

မိုက္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲခံရတာ။
လိမၼာတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲစံရတာ။
မယံုခဲ့ရင္ေတာင္
မိုက္မၾကည့္နဲ့ လိမၼာပါ။
(ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)

ယံုၾကည္ထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ ရိုးသားရမည္။
အားကိုးထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမည္။
ေလးစားထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ စင္ၾကယ္ရမည္။
(ဓမၼေဘရီ အရွင္၀ီရိယ)

ေရေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အညစ္အေၾကးကို
ေရႏွင့္သာ စင္ၾကယ္ေအာင္ ေဆးေၾကာႏိုင္သလို
စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ
အညစ္အေၾကးကို
စိတ္ႏွင့္သာလွ်င္ စင္ၾကယ္ေအာင္ ေဆးေၾကာႏိုင္ပါ၏။
(ဗုဒၶ)

ဓေမၼာဟေ၀ ရကၡတိ ဓမၼစာရီ
တရားေစာင့္ေသာသူကို တရားကျပန္လည္ေစာင့္ေရွာက္ေပး၏။ (ဗုဒၶ)

အသက္ရွင္ဖို့စားပါ။ စားဖို့သက္သက္ အတြက္ေတာ့ အသက္ရွင္ မေနပါနဲ့။ အမ်ားအတြက္ သာသနာအတြက္ လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။

သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္လာေအာင္ ကိုယ္ကေကာင္း
ဒါမွ သူေတာ္ေကာင္း။
သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္း
သူမေတာ္လဲ ကိုယ္ကေကာင္း
ဒါမွ သူေတာ္ေကာင္း။
သူေတာ္ေကာင္းေလးျဖစ္ေစခ်င္ စိတ္ထားလွဖို႔ျပင္
သတိယွဥ္တယ္ သစၥာသံုး
ဒါမွ အျမတ္ဆံုး။

ကတညတ ကတေ၀ဒီ
ေက်းဇူးတရားကိုသိျခင္း
ေက်းဇူးတရားကို ျပန္လည္ေပးဆပ္ျခင္းသည္ မဂၤလာမည္ပါ၏။
(ဗုဒၶ)

အတိတ္ကိုေတြး၊ မေဆြးနဲ့
အတိတ္ဆိုတာ ျပန္မလာဘူး။
အနာဂတ္ကိုမွန္းဆ မလြမ္းတနဲ့
အနာဂတ္ဆိုတာမေသခ်ာဘူး။
ပစၥဳပန္မွာ လုပ္သင့္ရာ၀ယ္
ပညာလံု႔လ အသံုးခ်လွ်က္
ဘ၀တန္ဖိုး အားမာန္ကိုး၍
ျမတ္ႏိုးၾကည္ျဖဴ အရယူေလာ့။
(ေဒါက္တာ အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ)

သူတစ္ပါးအတြက္ ခြ်တ္ယြင္းခ်က္
ကိုယ့္အတြက္ သင္ခန္းစာ။

သူတစ္ဖက္သား၊မ်က္မာန္ပြါးေသာ္ တရားမကြာ၊ထိန္းေစာင့္ကာျဖင့္

ေမတၱာႏွလံုး၊ကိုယ္ကသံုးလွ်င္ အရွဳံးဘယ္မွာရွိခ်ိမ့္နည္း။
(မင္းကြန္း ဆရာေတာ္)

 

 

ျမန္မာဝက္ဆိုက္ ဘေလာ့မ်ား                 လမ္းညႊန္

(ပံုေပၚတြင္ ႏွိပ္၍ မူရင္း ေနရာသို႔ သြားေရာက္ ေလ့လာႏိုင္ပါသည္။)

 


picoodle.com






    ျမန္မာ သတင္းစာ ဂ်ာနယ္မ်ား စုစည္းရာ (၁)

 

    ျမန္မာ သတင္းစာ ဂ်ာနယ္မ်ား စုစည္းရာ (၂)

 

 

 

Click to play this Smilebox slideshow
Create your own slideshow - Powered by Smilebox
This free slideshow personalized with Smilebox

Birthdays

Birthdays Tomorrow

Members

© 2014   Created by ukkmaung.   Powered by

Report an Issue  |  Terms of Service