ရတနာ၀ါသ ဘုရားေက်ာင္း 華緬 三寶寺

Chong Li, Taiwan R.O.C

အက်ိဳးၾကီးတဲ့ သကၤန္းတစ္စုံ

အက်ိဳးၾကီးတဲ့ သကၤန္းတစ္စုံ
ျမတ္နုိးဖြယ္ရာျဖစ္တဲ့ လူ႔ဘ၀မွာ အႏုတ္လကၡဏာျပေနတဲ့ တရား(၃)ပါးရွိပါတယ္။ အခ်ိန္၊ အရြယ္၊ အကုသိုလ္တရား ဒီ(၃)ပါးဟာ က်န္းမာျခင္း၊ ႏုပ်ိဳျခင္း၊ လွပျခင္း၊ သန္စြမ္းျခင္းနဲ႔ ရွင္သန္ရျခင္းဆုိတာ ကုိ တုိေတာင္းလွတဲ့ လူ႔ဘ၀၊ လူခႏၶာကုိယ္ထဲကေန အစဥ္အျမဲႏုတ္ ယေနၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ့ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ငယ္ငယ္က “မုိးဦးပန္းလုိ” လန္းဆန္းတက္ၾကြ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ လူ႔ဘ၀၊ လူ႔အျဖစ္ဟာ ႀကီးရင့္လာတာနဲ႔အမွ် “ႀကံရည္ ႀကိတ္စက္က ထြက္လာတဲ့ ၾကံဖတ္ေတြလုိ”ပဲ တန္ဖုိးမဲ့၊ အရသာမဲ့ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ တစ္ဖက္ကေနျပီး ပစၥည္းဥစၥာရွာေဖြမႈ၊ တရားဓမၼ ရွာေဖြမႈေတြနဲ႔ ဟာသြားတဲ့လူ႔ဘ၀၊ လူ႔အဓိပၸါယ္ကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးရတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာနဲ႔ေကာင္းမႈကုသိုလ္ဟာ လူ႔ဘ၀ရဲ့ အေပါင္း လကၡဏာ တရားႏွစ္ပါးပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတရား (၂)ပါးကုိ မ်ားမ်ား အစားထုိးေပးျခင္းနဲ႔၊ အခ်ိန္၊ အရြယ္၊ အကုသိုလ္ေတြေၾကာင့္ “တန္ဖုိးနည္း၊ အုိးကြဲ၊” ျဖစ္ေတာ့မယ့္ လူ႔ဘ၀၊ လူ႔အျဖစ္ကုိ “အဖတ္ဆယ္”ေပးရာေရာက္တယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ ပစၥည္းဥစၥာ ရွာေဖြမႈနဲ႔ တရားဓမၼ ရွာေဖြမႈတုိ႔ဟာ ခႏၶာငါးပါးရွိတဲ့ လူသားတုိင္းရဲ့ တာ၀န္ေတြျဖစ္လာတယ္။

ခႏၶာကုိယ္ရဲ့ စား၀တ္ေနေရး က်န္းမာေရးေၾကာင့္ လူတုိင္းလုိလုိပဲ ပစၥည္းဥစၥာရွာ ေဖြေရး အလုပ္ကုိ လုပ္ၾကေပမယ့္ သဒၶါတရားအင္အား အနည္းအမ်ားကုိလုိက္ျပီး တရား ရွာေဖြေရး အလုပ္ကုိေတာ့ လူတုိင္းမလုပ္ျဖစ္ၾကပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ လူ႔ဘ၀ လူ႔အျဖစ္ ဆုိတာ ကုသိုလ္ကံ ရင္းနွီး ျမဳပ္ႏွံမႈရဲ့ ရလဒ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ကုသိုလ္ကံကုိ အေျခခံျပီး လူျဖစ္လာရတာမုိ႔ “လူနဲ႔ကုသိုလ္၊ ကုသိုလ္နဲ႔လူ” ဆုိတာ ခြဲခြာလုိ႔မရစေကာင္းပါဘူး။ ကုသိုလ္တရားေပ်ာက္ကြယ္ သြားတာနဲ႔ တစ္ျပိဳင္နက္ လူဟာ လူ႔လမ္းေၾကာင္းေပၚက ဖယ္ခြာေပးလုိက္ရမွာပါပဲ။

ပါဠိစာေပမွာ လူသားေတြအတြက္ စိတ္ေကာင္းျခင္းနဲ႔ စီးပြားခ်မ္းသာရဲ့ တည္ရာ အေၾကာင္း ျဖစ္တာမုိ႔ စင္စစ္ဧကန္ျပဳထုိက္တဲ့ ေကာင္းမႈ(၁၀)မ်ိဳးကုိ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ပါဠိဘာသာနဲ႔ “ပုညႀကိယာ၀တၳဳ-၁၀ ပါးလုိ႔ အမည္တြင္ပါတယ္။ လူသားေတြက ကုသိုလ္ေကာင္းမႈရဲ့ စြမ္းရည္ သတၱိေၾကာင့္သာ ယုတ္နိမ့္မႈေျမျပင္ကေန ျမင့္ျမတ္မႈ ေကာင္းကင္မွာ တက္ေရာက္ပ်ံသန္း ႏုိင္ ၾကတာပါ။ “ကုသိုလ္ကံမရွိေတာ့တဲ့အခါ လူဟာ အေတာင္မဲ့ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္”လုိ လူ႔ဘ၀ရဲ့ လုပ္ပုိင္ခြင့္နဲ႔ ခံစားခြင့္ေတြကုိ လက္လြတ္ဆုံးရႈံးရတတ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ အခုေလာေလာဆယ္ လူသားဘ၀ ျဖစ္တည္ေနၾကသူေတြကုိ ကုသိုလ္ခြဲတမ္းနဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ (၁) ကုသိုလ္မရ ၀မ္းမ၀သူ ေအာက္က်သူ လူကတစ္မ်ိဳး။(၂) ကုသိုလ္မရ၊၀မ္းသာ-၀သူ အလယ္အလတ္လူကတစ္မ်ိဳး၊ (၃)ကုသိုလ္ လည္းရ၊ ၀မ္းလည္း၀သူ အထက္တန္းက်သူ လူကတစ္မ်ိဳးလုိ႔(၃)မ်ိဳးကြဲျပားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူ႔ဘ၀မွာ “ကုသိုလ္သာပထမ၊ ကုသိုလ္သာ ဒုတိယ”ဆုိသလုိ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ ကသာ လူ႔ဘ၀ရဲ့ အရင္းအနွီး၊ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကသာ လူ႔ဘ၀ ရဲ့ အက်ိဳး အျမတ္ျဖစ္ပါ တယ္။ အခု ကုသိုလ္ကံသာ မိမိဘ၀ရဲ့ ႀကီးပြားတုိးတက္ ျမင့္မားရာလုိ႔ ခံယူ ခ်က္ထားရွိသူ အမ်ိဳးးသမီးငယ္ တစ္ဦးအေၾကာင္းကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

အက်ိဳးႀကီးတဲ့ သကၤန္းတစ္စုံ

ေရွးေရွးတုန္းက ဗာရာဏသီတုိင္းျပည္မွာ ျဗဟၼဒတ္မင္းႀကီး အုပ္ခ်ဳပ္စုိးေနစဥ္ ေနျပည္ေတာ္နဲ႔ မနီးမေ၀းမွာ “ေရေအး၇ြာ”လုိ႔အမည္ရတဲ့ ရြာႀကီးတစ္ရြာရွိခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီရြာရဲ့ အေနာက္ဘက္မွာ သာယာလွပတဲ့ “စိတၱကုဋ္”ေတာင္ရွိတယ္။ ေတာင္ေျခမ်ာ ရဟန္းေတာ္(၅၀၀)ေက်ာ္ သီတင္းသုံးႏုိင္ ေလာက္ေအာင္ ျဗဟၼဒတ္မင္းႀကီးက ေဆာက္လုပ္လႈဒါန္းထားတဲ့ ေရႊေက်ာင္းေတာ္ႀကီးဆုိတာလည္း ရွိတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းေတာ္က ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ေရေအးရြာႀကီးကုိပဲ ေဂါစရဂါမ္အျဖစ္ ဆြမ္းခံၾကြ ေတာ္မူၾကတယ္။

အဲဒီရြာႀကီးမွာ သနားစရာေကာင္းတဲ့ “နႏၵာ”လုိ႔ေခၚတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ေယက္ဟာ အထီး က်န္ မ်က္နွာမြဲ၊ ဆင္းရဲစြာ အလုပ္လုပ္ျပီး အသက္ေမြးေနရသတဲ့။ နံနက္ခင္းေတြမွာ ဟင္းသီးဟင္း ရြက္ေတြကုိ လွည့္လည္ေရာင္းခ်ရျပီး ညေနပုိင္းေတြမွာေတာ့ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့ ေနအိမ္ေတြမွာ ေရခပ္၊အ၀တ္ေလွ်ာ္၊ စပါးနယ္၊ ဆန္ဖြပ္စသျဖင့္ အလုပ္မ်ိဳးစုံ အကုန္လုပ္ျပီးရတဲ့ အခေၾကးေငြန႔ဲ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာေနရတယ္။ စား၀တ္ေနေရးက ပင္ပန္းဆင္းရဲ၊ ေငြေၾကးနဲ႔ပစၥည္းဥစၥာက ခ်ိဳ႔တဲ့ေပ မယ့္ မနႏၵာဟာ စိတ္ဓာတ္နဲ႔အသိဥာဏ္ကေတာ့ မခ်ိဳ႔တဲ့ရွာပါဘူး။

ဒါနဲ႔ မနႏၵာဟာ တစ္ေန႔ေတာ့ သူေတြးမိသတဲ့ “ငါဟာ အတိတ္ဘ၀တုန္းက ဘယ္လုိမေကာင္း မႈေတြ လြန္က်ဳးခဲ့လုိ႔လည္း မသိဘူး၊ အခုဘ၀မွာ အင္မတန္္ဆင္းရဲ ပင္ပန္းလြန္းလွတယ္၊ သူတစ္ပါး ေတြအိမ္မွာ တစ္ေနကုန္ အလုပ္လုပ္ရေပမယ့္ တစ္၀မ္းတစ္ခါးမွ လွေအာင္၀ေအာင္ မေနႏုိင္ဘူး။ ကုသိုလ္မရ ၀မ္းမ၀နဲ႔ ေအာက္တန္းက်လုိက္တာ၊ ဒီလုိ ငုံ႔ခံလက္မႈိုုင္ခ်ေနလုိ႔ကေတာ့ အထက္တန္း က်တဲ့ ဘ၀မ်ိဳး ဘယ္ေတာ့မွေရာက္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ အခု ငါဟာ သာသနာေတာ္ထြန္းလင္းရာအခ်ိန္မွာ လူျဖစ္ေနတာပဲ။ ရတနာသုံးပါးရဲ့ စြမ္းရည္သတၱိဂုဏ္ေက်းဇူးေတြနဲ႔ ကံ၊ကံရဲ့အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္ျမတ္နိဳး အားကုိးျပီးေတာ့ ဘ၀ဆင္းရဲ၊၀ဋ္ဆင္းရဲေတြကေန ထုတ္ေဆာင္ေပးႏုိင္တဲ့ ေကာင္းမႈတစ္ခုခုကုိ ျပဳမွ ေတာ္ေတာ့မယ္”

ဒီလုိေတြးမိသတဲ့ မနႏၵာဟာ ရတဲ့ အခေၾကးေငြထဲက နည္းနည္းခ်င္းခ်င္း စုေဆာင္းလုိ႔ ၀ါဆုိ အမီ “၀ါဆုိသကၤန္း” တစ္စုံေလာက္ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစား အလုပ္လုပ္ပါသတဲ့။ ၆- လ နီးပါးမွ် အလုပ္ႀကိဳးစားလုိ႔ ျခဳံးျခံစုေဆာင္းလုိက္တဲ့အခါ သကၤန္းတစ္စုံ၀ယ္လုိ႔ရသြားပါတယ္။ သကၤန္း အသစ္ကေလးတစ္စုံကုိ ရလာတဲ့ေန႔ဟာ မနႏၵာတစ္ေယာက္ ၀မ္းသာၾကည္နူးလြန္းလို႔ တစ္ညလုံး ေတာင္ အိပ္မေပ်ာ္ရွာဘူးတဲ့။ နံနက္ခင္းေရာက္တဲ့အခါ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံၾကြလာမယ့္ လမ္းမကေန မနႏၵာတစ္ေယာက္ သကၤန္းကေလး ကုိင္မလုိ႔ ေစာင့္ေနပါတယ္။ သံဃာေတာ္ တစ္ပါး ႀကြလာေတာ္မူတဲ့ေအခါ “အရွင္ဘုရား ဒီသကၤန္းကုိ အရွင္ဘုရားတုိ႔ေက်ာင္းမွာ ၀ါဆုိ၀ါကပ္မယ့္ ရဟန္းေတာ္တုိ႔အား လွဴဒါန္းလုိပါတယ္ဘုရား။ အရွင္ဘုရားကပဲ ဒီ၀ါဆုိသကၤန္းကုိ သံဃာေတာ္ ထံယူေဆာင္ျပီး တပည့္ေတာ္မရဲ့အထီးက်န္မြဲ ဆင္းရဲတဲ့အျဖစ္နဲ႔ ဒီသကၤန္းကုိလည္း ပင္ပန္းဆင္းရဲ ခက္ခဲစြာ လွဴဒါန္းရတဲ့အေၾကာင္းကုိ သိေစေတာ္မူလုိက္ပါဘုရား”လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားျပီး ရႊင္လန္း ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ သကၤန္းကုိ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းလုိက္ပါတယ္။

အဲဒီရဟန္းေတာ္ဟာ သူဆင္းရဲ မနႏၵာလွဴဒါန္းလုိက္တဲ့ သကၤန္းကုိ လက္ခံယူေတာ္မူျပီး ေက်ာင္းေရာက္တဲ့အခါ သံဃာေတာ္အားလုံးကုိ စုေ၀းေစကာ သူဆင္းရဲမ မနႏၵာမွာၾကားလုိက္တဲ့ စကားကုိ သံဃာေတာ္အား ေလွ်ာက္ၾကားျပီး “အရွင္ဘုရားတုိ႔ဟာ ဒီသကၤန္းကုိ ၀တ္ရုံထုိက္တဲ့ ၀တ္ရုံဖုိ႔ စြမ္းႏုိင္တဲ့ရဟန္းေတာ္အား ေပးအပ္ေတာ္မူၾကပါကုန္လုိ႔ ေလွ်ာက္ထား၍ သကၤန္းကုိ သံဃာေတာ္တုိ႔ထံ အပ္ႏွံလုိက္သတဲ့။ ဒီအခါ ရဟန္းျမတ္တစ္ပါးက “အရွင္ဘုရားတုိ႔၊ တပည့္ေတာ္ အား(၃)လတုိင္ေအာင္ ၀တ္ခြင့္ေပးပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ဟာ ၀ါတြင္း(၃)လ ဒီသကၤန္း ကုိ၀တ္ရုံျပီး ရဟန္းတရား ႀကိဳးစားအားထုတ္ပါမယ့္ဘုရား” လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားတယ္။

အဲဒီစကားကုိၾကား၍ တျခားေသာ ရဟန္းျမတ္တစ္ပါးက “အရွင္ဘုရားတုိ႔၊ တပည့္ေတာ္အား (၂)လတုိင္ ရုံ၀တ္ခြင့္ေပးပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ဟာ ၀ါတြင္း (၂)လ ဒီသကၤန္းကုိ ၀တ္ရုံျပီး ရဟန္း တရားႀကိဳးစားအားထုတ္ပါမယ္ဘုရား”လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားသတဲ့။ ဒီလုိနဲ႔ ရဟန္း ျမတ္ေတြဟာ တစ္ပါးျပီး တစ္ပါး ေလ်ာ့ေလ်ာ့ျပီး ၀တ္ရုံခြင့္ေတာင္းလာတာဟာ ေနာက္ဆုံး ရဟန္းျမတ္တစ္ပါးက “အရွင္ဘုရား တုိ႔ တပည့္ေတာ္အား(၁)ရက္မွ် ၀တ္ခြင့္ေပးပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ဟာ(၁)ရက္မွ် ဒီသကၤန္းကုိ ၀တ္ရုံျပီး ရဟန္းတရား ႀကိဳးစား အားထုတ္ပါမယ္ဘုရား”လုိ႔ ေလွ်ာက္ထား ေတာ္မူတာမုိ႔ သံဃာေတာ္ေတြက အဲဒီရဟန္းကုိပဲ မနႏၵာလွဴဒါန္းတဲ့ သကၤန္းကုိ ၀တ္၇ုံခြင့္ေပးလုိက္ပါသတဲ့။

သကၤန္း၀တ္ခြင့္ရတဲ့ ရဟန္းေတာ္ျမတ္ဟာ မနႏၵာလွဴဒါန္းလုိက္တဲ့ ၀ါဆုိသကၤန္းကုိ ကပၸဗိႏၶဳ ထုိးျပီး အဓိ႒ာန္တင္ကာ သပၸါယ္စြာ၀တ္ရုံလ်က္ စႀကၤံလမ္းသုိ႔တက္ျပီး ၀ိပႆနာတရား ႀကိဳးစားပြား မ်ားတဲ့အခါ ေျခလွမ္း(၇)ဖ၀ါးအခ်မွာ အရဟတၱမဂ္၊ အရဟတၱဖုိလ္ကုိရလုိ႔ ရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္အျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ေတာ္မူပါသတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ရက္ ေရာက္တဲ့အခါ တျခားရဟန္းျမတ္တစ္ပါးသုိ႔ ဒီ သကၤန္းကုိ လက္ဆင့္ကမ္း ၀တ္ရုံေစပါတယ္။ အဲဒီရဟန္းျမတ္ဟာလည္း ၀တ္ရုံခြင့္ရထားတဲ့ တစ္ရက္ အတြင္းမွာပဲ ၀ိပႆနာတရား ႀကိဳးစားအားထုတ္လုိ႔ ရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူပါတယ္။ အဲဒီနည္းနဲ႔ သူဆင္းရဲမ မနႏၵာလွဴဒါန္းလုိက္တဲ့ သကၤန္းကုိ အမွီျပဳ ၀တ္ရုံျပီး ၀ါတြင္း(၃)လ အတြင္းမွာ ရဟန္ းေတာ္အပါး(၉၀)ဟာ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ေတြအျဖစ္ ေရာက္ေတာ္မူ ကုန္သတဲ့။

ဒီလုိနဲ႔ သီတင္း၀ါလ ကြ်တ္တဲ့အခါ ဗာရာဏသီျပည့္ရွင္ မင္းျမတ္ဟာ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကုိ နန္းတြင္းသုံး အ၀တ္ အထည္စေတြနဲ႔ လွပျပဳျပင္ တန္းဆာဆင္ေစပါတယ္။ မင္းမႈထမ္းေတြက သံဃာ ေတာ္အရွင္ျမတ္ေတြ ပ၀ါရဏာျပဳရာ သိမ္ေက်ာင္းမ႑ပ္ႀကီးကုိလည္း ဗိတာန္ေတြ၊ တံခြန္၊ ကုကၠား စတာေတြနဲ႔ လွပစြာတန္ဆာ ဆင္ျပဳျပင္ၾကတဲ့အခါ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္ေတြက “ေရေအးရြာက နႏၵာအမည္ရွိတဲ့ သူဆင္းရဲမ လွဴဒါန္း လုိက္တဲ့ သကၤန္းဟာ ရဟန္းေတာ္ေတြ အတြက္ ရဟႏၱာျဖစ္တဲ့ အထိ အက်ိဳးမ်ားလွတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီသကၤန္းစကုိသာ သိပ္ေက်ာင္းမ႑ပ္မွာ တံခြန္(အလံေတာ္) အျဖစ္ လႊင့္ထူရမယ္”လုိ႔ အမိန္႔ရွိတာမုိ႔ အဲဒီ သကၤန္းစကုိပဲ “ေအာင္လံေတာ္”အျဖစ္ သိမ္ေက်ာင္း မ႑ပ္မွာ လႊင့္ထူထားၾကသတဲ့။

အဲဒီလုိ ျပင္ဆင္ထားတာေတြကုိ ဗာရာဏသီမင္းႀကီးက လွည့္လည္ ၾကည့္ရႈစစ္ေဆးတဲ့အခါ သိမ္ေက်ာင္းမ႑ပ္ရဲ့ တံခြန္တိုင္မွာ သစ္ေခါက္ရည္ ဆုိးထားတဲ့ သကၤန္းစကုိ အလံေတာ္အျဖစ္ လႊင့္ ထူထားတာကုိ ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒါနဲ႔ မင္းမႈထမ္းေတြကုိ ေခၚယူကာ “ေမာင္မင္းတုိ႔ကုိ ေကာင္းျမတ္တဲ့ နန္းတြင္းက အထည္စ၊ အထည္မြန္ေတြကုိ ေပးအပ္ထားပါလ်က္၊ အဘယ္အတြက္ေၾကာင့္ တံခြန္ အျဖစ္ မခ်ဳပ္လုပ္ဘဲ ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ့ အသုံး အေဆာင္ ဒီသစ္ေခါက္ေရာင္ သကၤန္းစကုိသာ တံခြန္ အျဖစ္ လႊင့္ထူထားရသတုံး”လုိ႔ စစ္ေဆးေမးျမန္းေတာ္မူပါတယ္။ ဒီအခါ မင္းမႈထမ္းေတြက အရွင္မင္းႀကီး၊ ဒီတံခြန္အျဖစ္ လႊင့္ထာထားတဲ့ သက္န္းစဟာ အရွင္ျမတ္တုိ႔အား လြန္စြာအက်ိဳးမ်ား ပါတယ္ဘုရား”လုိ႔ ျပန္လည္ ေလွ်ာက္တင္ၾကတယ္။

ဘုရင္မင္ျမတ္က “ေမာင္မင္းတုိ႔၊ ဒီသကၤန္းဟာ အရွင္ျမတ္ေတြကုိ ဘယ္လုိ အက်ိဳးမ်ားသလဲ” လုိ႔ ဆက္လက္ ေမးျမန္းတဲ့အခါ “ဒီ အေၾကာင္း အျပည့္အစုံကုိ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတုိ႔ မသိရပါကုန္၊ အရွင္ ျမတ္တုိ႔သာ သိပါကုန္တယ္ အရွင္မင္းႀကီး”လုိ႔ သံေတာ္ဦးတင္ၾကသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ဗာရာဏသီမင္းျမတ္ လည္း သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္ေတြထံ ခ်ဥ္းကပ္ျပီး “အရွင္ဘုရားတုိ႔၊ သိမ္ေက်ာင္းမ႑ပ္မွာ တံခြန္ အျဖစ္လြင့္ထူထားတဲ့ သကၤန္းစဟာ အရွင္ဘုရားတုိ႔အား ေက်းဇူးမ်ားလွတယ္လုိ႔ မင္းခ်င္းေတြက ဆုိ ပါတယ္ဘုရား၊ အဲဒီ သကၤန္းရဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားပုံကုိ ဒကာေတာ္မ်ား သိလုိလွပါတယ္ဘုရား”လုိ႔ ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္ေတာ္မူပါတယ္။

အဲဒီအခါ ရဟန္းေတာ္ေတြက ဒီသကၤန္းစကုိအမွီျပဳျပီး ရဟန္းေတာ္ေပါင္း(၉၀)ေက်ာ္ဟာ ၀ါတြင္း(၃)လအတြင္း ရဟႏၱာအျဖစ္ ေရာက္ၾကပုံကုိ ျပန္လည္မိန္႔ၾကားတဲ့စကားကုိ ၾကားနာရတဲ့အခါ ၀မ္းေျမာက္နုေမာ္ သာဓု (၃)ႀကိမ္ေခၚျပီး “အရွင္ဘုရားတုိ႔၊ ရဟန္းသံဃာအား ေက်ဇူးမ်ားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဒီသကၤန္းကုိ အဘယ္သူမ်ား လွဴဒါန္းထားခဲ့ပါသလဲဘုရား”လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားေမးျမန္းေတာ္မူတယ္။

ဒီအခါ ရဟန္းေတာ္ေတြကလည္း “ေရေအးရြာက နႏၵာအမည္ရတဲ့ သူဆင္းရဲမ လွဴဒါန္းအပ္ေပ တယ္၊ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး”လုိ႔ ျမြတ္ၾကား ေတာ္မူပါတယ္။ ဗာရာဏသီမင္းျမတ္လည္း အထီးက်န္မြဲ သူဆင္းရဲမ မနႏၵကုိ ေခၚယူေစျပီး ေရႊ၊ေငြ သုံးေဆာင္စရာ ပစၥည္းဥစၥာ ေျမာက္မ်ားစြာကုိ ေပးကမ္းကာ သမီးေတာ္အျဖစ္ ေမြးစားေတာ္မူပါတယ္။ ေရေအးရြာကုိလည္း အပုိင္စားေပးျပီး ခ်ီးေျမွာက္ေတာ္ မူတာမုိ႔ “နႏၵာမင္းသမီး’လုိ႔ထင္ရွား ေက်ာ္ၾကားလာပါတယ္။

မင္းသမီးတစ္ပါးအျဖစ္ ေရာက္လာေပမယ့္ မနႏၵာဟာ မေမာ္မၾကြား၊ ဘ၀မေမ့၊ ေအာက္ေျခ မလြတ္ဘဲ တစ္သက္လုံး “ေကာမာရျဗဟၼစရိယ”လုိ႔ေခၚတဲ့ အပ်ိဳစင္သီလကုိ ေစာင့္ထိန္းကာ အလွဴ ေပးျခင္းမွာပဲ ေမြ႔ေလ်ာ္ေနရင္းက သက္တမ္းကုန္လုိ႔ ကြယ္လြန္တဲ့အခါ တုသိတာ နတ္္ျပည္မွာ ‘နႏၵာနတ္ သမီး”ဆုိျပီး ျဖစ္သြားရပါတယ္။

ဒီဓမၼပုံျပင္ကေလးမွာ ႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္စရာေတြကေတာ့(၁)ကုသိုလ္ေကာင္းမႈဟာ ဘ၀သံသရာ ပင္လယ္ေၾကာမွာ ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာ ျမဳပ္ေမ်ာ ေနသူတုိ႔အတြက္ အားကုိး အားထားျပဳရာ ကြ်န္းသာယာ တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း၊ (၂) ရတနာျမတ္သုံးျဖာဟာလည္း လြန္စြာမွ ႀကုံႀကိဳက္ခဲလွတဲ့ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ိဳးေစ့တုိ႔ ႀကဲခ်ရာ လယ္ယာ ေျမေကာင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔၊ (၃) ဘ၀ေပး အေျခအေနက ဘယ္လုိပင္ နိမ့္က်ေနေစကာမူ စိတ္ေကာင္းနဲ႔ အသိဥာဏ္ မနိမ့္က်ပါက ဘ၀ဆုိတာ တုိးတက္ ျမင့္မား ႀကီးပြား ႏုိင္ေၾကာင္းေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Credit: ေတာ္၀င္ႏြယ္

Views: 51

Comment

You need to be a member of ရတနာ၀ါသ ဘုရားေက်ာင္း 華緬 三寶寺 to add comments!

Join ရတနာ၀ါသ ဘုရားေက်ာင္း 華緬 三寶寺

ဆင္ျခင္ဖြယ္ လိုက္နာဖြယ္ရာ ၾသ၀ါဒ စကားမ်ား

ေျပာမွ သိ၊ ထိမွ နာ၊ သာမွ ေန၊    ေသမွ ခင္၊ လူတြင္ မက်င့္ရာ။ 

သူေတာ္ဆည္းကပ္၊ ျမတ္တရားနာ၊

ေလ်ာ္စြာအက်င့္၊ မဂ္ဖိုလ္ခြင့္၊ ရလင့္ဧကန္သာ။
(မုိးကုတ္ ဆရာေတာ္)

မိုက္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲခံရတာ။
လိမၼာတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲစံရတာ။
မယံုခဲ့ရင္ေတာင္
မိုက္မၾကည့္နဲ့ လိမၼာပါ။
(ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)

ယံုၾကည္ထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ ရိုးသားရမည္။
အားကိုးထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမည္။
ေလးစားထိုက္သူျဖစ္ေအာင္ စင္ၾကယ္ရမည္။
(ဓမၼေဘရီ အရွင္၀ီရိယ)

ေရေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အညစ္အေၾကးကို
ေရႏွင့္သာ စင္ၾကယ္ေအာင္ ေဆးေၾကာႏိုင္သလို
စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ
အညစ္အေၾကးကို
စိတ္ႏွင့္သာလွ်င္ စင္ၾကယ္ေအာင္ ေဆးေၾကာႏိုင္ပါ၏။
(ဗုဒၶ)

ဓေမၼာဟေ၀ ရကၡတိ ဓမၼစာရီ
တရားေစာင့္ေသာသူကို တရားကျပန္လည္ေစာင့္ေရွာက္ေပး၏။ (ဗုဒၶ)

အသက္ရွင္ဖို့စားပါ။ စားဖို့သက္သက္ အတြက္ေတာ့ အသက္ရွင္ မေနပါနဲ့။ အမ်ားအတြက္ သာသနာအတြက္ လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။

သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္း

သူေတာ္လာေအာင္ ကိုယ္ကေကာင္း
ဒါမွ သူေတာ္ေကာင္း။
သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္း
သူမေတာ္လဲ ကိုယ္ကေကာင္း
ဒါမွ သူေတာ္ေကာင္း။

သူေတာ္ေကာင္း သူေတာ္ေကာင္း

သူမေကာင္းလည္း ကိုယ္ကေတာ္ 

သူမေတာ္လည္း ကိုယ္ကေကာင္း

ဒါမွ သူေတာ္ေကာင္း။
သူေတာ္ေကာင္းေလးျဖစ္ေစခ်င္ စိတ္ထားလွဖို႔ျပင္
သတိယွဥ္တယ္ သစၥာသံုး ဒါမွ အျမတ္ဆံုး။

ကတညတ ကတေ၀ဒီ
ေက်းဇူးတရားကိုသိျခင္း
ေက်းဇူးတရားကို ျပန္လည္ေပးဆပ္ျခင္းသည္ မဂၤလာမည္ပါ၏။
(ဗုဒၶ)

အတိတ္ကိုေတြး၊ မေဆြးနဲ့
အတိတ္ဆိုတာ ျပန္မလာဘူး။
အနာဂတ္ကိုမွန္းဆ မလြမ္းတနဲ့
အနာဂတ္ဆိုတာမေသခ်ာဘူး။
ပစၥဳပန္မွာ လုပ္သင့္ရာ၀ယ္
ပညာလံု႔လ အသံုးခ်လွ်က္
ဘ၀တန္ဖိုး အားမာန္ကိုး၍
ျမတ္ႏိုးၾကည္ျဖဴ အရယူေလာ့။
(ေဒါက္တာ အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ)

သူတစ္ပါးအတြက္ ခြ်တ္ယြင္းခ်က္
ကိုယ့္အတြက္ သင္ခန္းစာ။

သူတစ္ဖက္သား၊မ်က္မာန္ပြါးေသာ္ တရားမကြာ၊ထိန္းေစာင့္ကာျဖင့္

ေမတၱာႏွလံုး၊ကိုယ္ကသံုးလွ်င္ အရွဳံးဘယ္မွာရွိခ်ိမ့္နည္း။
(မင္းကြန္း ဆရာေတာ္)

 

 

ျမန္မာဝက္ဆိုက္ ဘေလာ့မ်ား                 လမ္းညႊန္

(ပံုေပၚတြင္ ႏွိပ္၍ မူရင္း ေနရာသို႔ သြားေရာက္ ေလ့လာႏိုင္ပါသည္။)

 


picoodle.com






    ျမန္မာ သတင္းစာ ဂ်ာနယ္မ်ား စုစည္းရာ (၁)

 

    ျမန္မာ သတင္းစာ ဂ်ာနယ္မ်ား စုစည္းရာ (၂)

 

 

 

Click to play this Smilebox slideshow
Create your own slideshow - Powered by Smilebox

    "ျမန္မာစာ ျမန္မာစကား "

Latest Activity

Alisha Kapoor is now a member of ရတနာ၀ါသ ဘုရားေက်ာင္း 華緬 三寶寺
Dec 6
angel candame updated their profile
Nov 29
ukkmaung posted photos
Nov 27

Birthdays

Birthdays Today

Members

© 2018   Created by ukkmaung.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service